Naxos.

Η Νάξος είναι το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων, 428 τετραγωνικά χιλιόμετρα μαρμάρινων βουνών, γεωργικών κοιλάδων και παραλιών που εκτείνονται πιο μακριά από τα στενά ακρογιάλια που συναντά κανείς συνήθως στο αρχιπέλαγος. Η Χώρα της Νάξου βρίσκεται στη δυτική ακτή κάτω από την Πορτάρα, τη μαρμάρινη πύλη ενός ημιτελούς ναού του 6ου αιώνα π.Χ. αφιερωμένου στον Απόλλωνα. Πίσω από την παραλία, η συνοικία του Κάστρου ανεβαίνει μέσα από ενετικές καμάρες και πέτρινα σπίτια που ανήκαν στις καθολικές οικογένειες οι οποίες κυβέρνησαν το νησί για τρεις αιώνες. Προς την ενδοχώρα, το τοπίο ανοίγει σε αναβαθμίδες με πατάτες και εσπεριδοειδή, ενώ χωριά όπως ο Απείραθος και το Φιλώτι κρέμονται στις πλαγιές του Ζα, της ψηλότερης κορυφής των Κυκλάδων στα 1.004 μέτρα.

Οι παραλίες εκτείνονται κατά μήκος της νοτιοδυτικής ακτής. Ο Άγιος Προκόπιος και η Αγία Άννα είναι οι πλησιέστερες στη Χώρα, φαρδιές και ρηχές με λεπτή άμμο. Η Πλάκα συνεχίζει για αρκετά χιλιόμετρα νοτιότερα, λιγότερο δομημένη, με χαμηλούς αμμόλοφους και κάποια ταβέρνα εδώ κι εκεί. Η Μικρή Βίγλα, στο μέσο της ακτής, προσελκύει windsurfers όταν φυσάει το μελτέμι το καλοκαίρι. Η ανατολική ακτή είναι πιο βραχώδης, λιγότερο επισκέψιμη, με όρμους όπως η Ψιλή Άμμος και ο Πάνορμος που φτάνει κανείς από χωματόδρομους.

Η Νάξος παράγει τη δική της τροφή με τρόπο που λίγα κυκλαδίτικα νησιά εξακολουθούν να κάνουν. Οι κοιλάδες αποδίδουν πατάτες με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, γραβιέρα που ωριμάζει σε ορεινά τυροκομεία και κίτρο, ένα λικέρ εσπεριδοειδών που αποστάζεται από τα φύλλα του κιτριού. Οι ταβέρνες στα χωριά σερβίρουν ό,τι προέρχεται από κοντά — αρνί στη σχάρα, τηγανητές πατάτες, ντοματοκεφτέδες το καλοκαίρι. Το νησί έχει αρκετά πράγματα να προσφέρει ώστε να μην εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τον Αύγουστο, και αρκετό χώρο ώστε ακόμα και τον Αύγουστο να μην νιώθει υπερπλήρες.